De Afvalspionnen van Haarlemmermeer
Gemeente wil steeds meer controle
In Haarlemmermeer -en elders in het land is het vaak niet anders- betaal je jaarlijks een flinke afvalstoffenheffing, honderden euro’s per huishouden, en voor 2026 gaat het tarief weer omhoog met meer dan 5%. Daarvoor verwacht je dat de gemeente en afvalverwerker Meerlanden je afval gewoon ophalen en verwerken. Punt. Dat is de dienst waarvoor wij als burgers fors betalen.
Maar nee. Nu is er een proef waarbij medewerkers vóór het ledigen je PBD-rolcontainer controleren. Doorzichtige zakken verplicht, inhoud nakijken op foutjes. Eén verkeerd stukje plastic en je container wordt niet geleegd. Volgende stap: boetes.
Je betaalt voor een dienst en wordt gestraft als je niet perfect presteert. Hoe absurd is dat?
Pure privacy schending
Dit is geen controle, dit is bespieden. Ambtenaren of controleurs die in je vuilniszakken neuzen. Je huis wordt letterlijk buiten de voordeur doorgetrokken. Alles wat je in je PMD-bak gooit, verraadt wat zich binnenshuis afspeelt:
• Welke medicijnen je gebruikt (blisterverpakkingen)
• Wat je eet en drinkt (dieetproducten, babyvoeding, halal/kosher, alcoholvrije producten)
• Welke persoonlijke hygiëneproducten je koopt (maandverband, condooms, incontinentiemateriaal, erectiemiddelen)
• Welke hobby’s of gewoontes je hebt (rookwaren, vape-vloeistoffen, energiedrankjes, cosmetica)
• Welke talen er thuis gesproken worden (buitenlandse verpakkingen)
Dit is intiemer dan de meeste mensen beseffen. Het is een gedwongen dagboek dat je niet vrijwillig deelt. En volgens juristen en privacywaakhonden als Privacy First behoort afval dat nog niet gemengd is met dat van anderen nog steeds tot je beschermde privésfeer (art. 12 Grondwet, art. 8 EVRM). Door systematisch te inspecteren, dringt de overheid je woning binnen – ook al staat de bak vijf meter over de erfgrens.
Big Brother kijkt mee in je afval. De gemeente bemoeit zich al teveel met ons leven. Nu ook nog in onze vuilnisbak? Schandalig.
Disproportioneel en onnodig
Het doel – minder vervuiling in de PMD-stroom – heiligt deze middelen absoluut niet. Handmatig doorzoeken, foto’s maken, adressen registreren: het is disproportioneel. Er zijn veel mildere alternatieven: betere voorlichting, duidelijker instructies, meer communicatie.
Of gewoon: nascheiding. Laat alles in één bak gaan en scheid het industrieel in een fabriek. Machines halen plastic en metaal er veel effectiever uit dan welke burger ook, het is niet duurder, en je privacy blijft gewoon intact. Geen inbreuk, geen stress, beter resultaat.
Toch kiest de gemeente voor de stok: boetes van €100 of meer voor een klein vergissinkje – een vies yoghurtbakje, een zakje chips met aluminiumlaagje. Niemand doet het expres. De schaamte, stress en straf wegen zwaarder dan het milieubelang van die ene fout.
Glijdende schaal naar surveillance
En wat komt er daarna? Slimme chips in containers, gewichtsmeting per adres, camera’s bij ondergrondse bakken (al gebeurd elders), gedragsprofielen op basis van je afval? Dit normaliseert huis-aan-huis surveillance. Je bent verdacht tot je het tegendeel bewijst.
Het is niet “maar een plasticbak”. Het is een venster op je gezondheid, eetgedrag, seksleven, geloof, financiën en gewoontes – en de overheid claimt het recht om daar structureel doorheen te kijken.
Stop deze onzin
Genoeg is genoeg. Haarlemmermeer moet stoppen met deze afvalspionage. Burgers zijn geen verdachten. Wij betalen voor een fatsoenlijke dienst, geen politie aan de deur.
BVNL zegt: handen af van ons afval en onze privacy. Blijf uit mijn kliko, amigo! Terug naar waar het om gaat: gewoon ophalen, zonder gezeur en gedreig. Want dit is niet duurzaam, dit is pure overheidsbemoeizucht.
Gemeente wil steeds meer controle
In Haarlemmermeer -en elders in het land is het vaak niet anders- betaal je jaarlijks een flinke afvalstoffenheffing, honderden euro’s per huishouden, en voor 2026 gaat het tarief weer omhoog met meer dan 5%. Daarvoor verwacht je dat de gemeente en afvalverwerker Meerlanden je afval gewoon ophalen en verwerken. Punt. Dat is de dienst waarvoor wij als burgers fors betalen.
Maar nee. Nu is er een proef waarbij medewerkers vóór het ledigen je PBD-rolcontainer controleren. Doorzichtige zakken verplicht, inhoud nakijken op foutjes. Eén verkeerd stukje plastic en je container wordt niet geleegd. Volgende stap: boetes.
Je betaalt voor een dienst en wordt gestraft als je niet perfect presteert. Hoe absurd is dat?
Pure privacy schending
Dit is geen controle, dit is bespieden. Ambtenaren of controleurs die in je vuilniszakken neuzen. Je huis wordt letterlijk buiten de voordeur doorgetrokken. Alles wat je in je PMD-bak gooit, verraadt wat zich binnenshuis afspeelt:
• Welke medicijnen je gebruikt (blisterverpakkingen)
• Wat je eet en drinkt (dieetproducten, babyvoeding, halal/kosher, alcoholvrije producten)
• Welke persoonlijke hygiëneproducten je koopt (maandverband, condooms, incontinentiemateriaal, erectiemiddelen)
• Welke hobby’s of gewoontes je hebt (rookwaren, vape-vloeistoffen, energiedrankjes, cosmetica)
• Welke talen er thuis gesproken worden (buitenlandse verpakkingen)
Dit is intiemer dan de meeste mensen beseffen. Het is een gedwongen dagboek dat je niet vrijwillig deelt. En volgens juristen en privacywaakhonden als Privacy First behoort afval dat nog niet gemengd is met dat van anderen nog steeds tot je beschermde privésfeer (art. 12 Grondwet, art. 8 EVRM). Door systematisch te inspecteren, dringt de overheid je woning binnen – ook al staat de bak vijf meter over de erfgrens.
Big Brother kijkt mee in je afval. De gemeente bemoeit zich al teveel met ons leven. Nu ook nog in onze vuilnisbak? Schandalig.
Disproportioneel en onnodig
Het doel – minder vervuiling in de PMD-stroom – heiligt deze middelen absoluut niet. Handmatig doorzoeken, foto’s maken, adressen registreren: het is disproportioneel. Er zijn veel mildere alternatieven: betere voorlichting, duidelijker instructies, meer communicatie.
Of gewoon: nascheiding. Laat alles in één bak gaan en scheid het industrieel in een fabriek. Machines halen plastic en metaal er veel effectiever uit dan welke burger ook, het is niet duurder, en je privacy blijft gewoon intact. Geen inbreuk, geen stress, beter resultaat.
Toch kiest de gemeente voor de stok: boetes van €100 of meer voor een klein vergissinkje – een vies yoghurtbakje, een zakje chips met aluminiumlaagje. Niemand doet het expres. De schaamte, stress en straf wegen zwaarder dan het milieubelang van die ene fout.
Glijdende schaal naar surveillance
En wat komt er daarna? Slimme chips in containers, gewichtsmeting per adres, camera’s bij ondergrondse bakken (al gebeurd elders), gedragsprofielen op basis van je afval? Dit normaliseert huis-aan-huis surveillance. Je bent verdacht tot je het tegendeel bewijst.
Het is niet “maar een plasticbak”. Het is een venster op je gezondheid, eetgedrag, seksleven, geloof, financiën en gewoontes – en de overheid claimt het recht om daar structureel doorheen te kijken.
Stop deze onzin
Genoeg is genoeg. Haarlemmermeer moet stoppen met deze afvalspionage. Burgers zijn geen verdachten. Wij betalen voor een fatsoenlijke dienst, geen politie aan de deur.
BVNL zegt: handen af van ons afval en onze privacy. Blijf uit mijn kliko, amigo! Terug naar waar het om gaat: gewoon ophalen, zonder gezeur en gedreig. Want dit is niet duurzaam, dit is pure overheidsbemoeizucht.