Lokale Pitbulls in de Polder: Hoe BVNL Haarlemmermeer Touwtjes in Handen Heeft

In de uitgestrekte polder van Haarlemmermeer, waar de wind vrij waait en Schiphol de horizon domineert, speelt zich een politiek verhaal af dat bewijst dat groter niet altijd beter is. Neem BVNL Haarlemmermeer: een kleine partij met slechts één zetel in de gemeenteraad, maar met een impact die groter is dan menig coalitiegenoot. En het mooiste? Ze doen het volledig zelfstandig, zonder dat de landelijke partijtop zich ermee bemoeit. BVNL Haarlemmermeer is een lokaal initiatief, erkend door het landelijke bestuur, maar met een programma dat puur gericht is op de behoeften van de polderbewoners: betaalbare woningen, veilige straten en minder bureaucratie.

Geen Haagse dictaten, geen landelijke agenda's die de lokale prioriteiten overstemmen. Hier telt alleen wat beter is voor Haarlemmermeer, en dat blijkt te werken.
Want laat niemand je vertellen dat een kleine partij machteloos is. Met één zetel kun je de boel flink opschudden, zoals BVNL en haar voorgangers dat al jaren doen. Neem lijsttrekker Paul Meijer, een veteraan in de lokale politiek. Jaren geleden, nog onder de vlag van Forza!, diende hij de motie 'Wieder Immer Sonntag' in, een pleidooi voor vrije zondagsopening van winkels. Dat leidde bijna tot een breuk in het college, want de burgemeester had al aangekondigd de wet niet streng te handhaven, maar Meijers motie dwong een duidelijke discussie af.

Het was een klassiek voorbeeld van hoe één stem de status quo kan challengen en de raad dwingt om kleur te bekennen.
Of denk aan de affaire rond de honkbalclub Hoofddorp Pioniers, beter bekend als #Pioniersgate. Meijer stelde voor om een raadsenquête te houden naar de ongeoorloofde geldsmijterij bij de verhuizing van de club – een dossier vol met mislukte 'American Dreams' die uitliepen op een nachtmerrie voor de gemeente. Tot ieders verbazing werd zijn voorstel plots overgenomen door HAP, destijds de grootste partij.


Dat resulteerde in een diepgravend onderzoek dat de raad haar zwaarste middel liet inzetten. Zelfs met minimale zetels dwong BVNL-voorloper hier transparantie af, en voorkwam dat miljoenen aan belastinggeld ongezien verdampten zonder dat de verantwoordelijken ter verantwoording werden geroepen.
Recenter toonde Bert de Ruiter, raadslid van BVNL, aan hoe alertheid loont. Hij stelde aan de kaak dat een donatie van één euro per inwoner aan Giro 555 – in totaal 162.269 euro voor hulp aan Syrië en Turkije – was besloten in een appgroepje van fractievoorzitters. Geen raadsinbreng, geen debat. De burgemeester moest met de billen bloot en toegeven dat ze de raad had gepasseerd, puur om te shinen in een tv-uitzending.


Dankzij De Ruiters vasthoudendheid werd de donatie alsnog officieel bekrachtigd, maar het incident legde bloot hoe informeel besluiten soms genomen worden. Een kleine partij als BVNL fungeert hier als waakhond, en voorkomt dat de democratie via WhatsApp wordt uitgehold.
En dan de afschaffing van de hondenbelasting in 2024 – een overwinning die perfect illustreert hoe politiek een zaak van lange adem is. Paul Meijer zette dit al vroeg in de jaren '10 op de agenda, noemde het een middeleeuwse maatregel die evenveel kost als oplevert.
Jarenlang werd het afgewezen, maar uiteindelijk ging de raad overstag. Meijer vierde het met zijn hond Pim: "Dat is beter voor Haarlemmermeer." Het toont aan dat volharding loont, zelfs als je in de minderheid bent.
Die lange adem zien we ook in Meijers voorspelling uit 2015 over het nieuwe raadhuis. Hij waarschuwde dat het geraamde budget van 35 tot 55 miljoen euro gemakkelijk zou oplopen tot 80 miljoen. Inmiddels staat de teller ruim over de 80 miljoen en het 'Polderpaleis' is nog steeds niet af of in gebruik.

Kostenexplosies van bouwkosten tot interieur – het is een klassiek voorbeeld van gemeentelijke megalomanie. Meijers ervaring bleek goud waard; hij zag het aankomen waar anderen blindelings budgetten goedkeurden.
In een tijd waarin lokale politiek vaak wordt overschaduwd door landelijke ruzies, bewijst BVNL Haarlemmermeer dat zelfstandigheid werkt. Zelfs met één zetel oefenen ze invloed uit door scherp te blijven, vragen te stellen en dossiers niet los te laten. Ervaring telt in de raad – en Paul Meijer heeft die in overvloed. Het is in het belang van Nederland, en zeker van Haarlemmermeer, om hem terug te stemmen. Want in de polder win je niet met grootspraak, maar met daden. Stem lokaal, stem BVNL – want dat is beter voor ons allemaal.

Laten we de harde realiteit onder ogen zien: met de huidige bevolkingsgroei – die vrijwel volledig gedreven wordt door immigratie – lopen we het woningtekort nooit in. Nooit.
De gemeente belooft ambitieus 20.000 nieuwe woningen tot 2040, maar dat is pure window dressing. Elke netto extra inwoner door migratie vraagt om een extra woning, en de instroom blijft structureel hoog. Provinciale prognoses tonen aan dat Noord-Holland groeit door buitenlandse migratie, met Haarlemmermeer als groeikern door arbeidsmigranten rond Schiphol en internationale werknemers. Zelfs als we die 20.000 woningen halen (wat al twijfelachtig is door vertragingen), compenseert dat hoogstens de nieuwe groei – het bestaande tekort blijft staan of groeit zelfs.
En wat bouwen we dan? Precies de Bijlmer-fouten van de jaren '60 herhalen: te kleine appartementen, te hoge dichtheden, auto's geweerd uit de leefomgeving. Kleine studio's en tweekamerwoningen voor 'starters' en kleine huishoudens – vaak code voor geïmporteerde kansarmen die met minimale middelen moeten rondkomen. Sociale huur moet 50% of meer uitmaken, met lage parkeernormen (vaak rond 1,0 plek per woning of minder) om 'autoluw' te zijn. Het STOMP-principe dicteert: stap, trap, OV eerst, auto laatste. Bewoners parkeren straks in omliggende wijken, net als in de Bijlmer waar garages te klein bleken en parkeervelden chaos werden.
Het resultaat? Wijken vol met te kleine, krappe woningen waar niemand écht wil wonen: te dicht op elkaar, geen tuin, geen ruimte voor gezin of auto. En wie trekt erin? Niet onze eigen jongeren of families die groter willen wonen, maar een groeiende groep met lage inkomens, vaak recent geïmmigreerd. We importeren kansarmoede: lage inkomens, hoge werkloosheid, multiproblematiek.
Haarlemmermeer riskeert zo een Amsterdams ghetto te worden – niet één groot getto, maar verspreide concentraties van armoede en sociale problemen in nieuwe stempelwijken. Net als in Schalkwijk of andere plekken waar sociale huur zich stapelt: meer bijstand, eenzaamheid, schulden en criminaliteit.
Dit is geen toeval, dit is ideologisch beleid. Den Haag en Brussel pushen open grenzen en 'diversiteit', terwijl de lasten bij ons terechtkomen: ons groen opofferen voor beton, starters buitenspel zetten, en de polder veranderen in een suburbane Bijlmer-achtige chaos. Zelfs de Bijlmer moest uiteindelijk flats slopen en miljarden investeren in sanering – willen we dat over dertig jaar hier herhalen?
Als BVNL zeg ik keihard nee! Bouw ruim, betaalbaar en leefbaar voor onze eigen mensen: eengezinswoningen met tuin, realistische parkeernormen, prioriteit voor Haarlemmermeerders. Beperk de immigratie die de druk kunstmatig opdrijft. Geen import van kansarmoede in te kleine flats. Bescherm ons landschap en onze leefbaarheid.
Haarlemmermeer verdient geen Amsterdams ghetto te worden. Stem BVNL, en -beter voor Haarlemmermeer- laten we bouwen voor de toekomst die wél van ons is – niet voor een vicieuze cirkel van groei, tekort en ellende. Voor ons, hier in de polder.
Alleen dan kunnen de gedroomde plaatjes zoals door de gemeente voorgespiegeld ooit werkelijkheid worden.
Stem 18 maart op Lijst 10, Belang Van Nederland (BVNL), kandidaat #4, Bert de Ruiter.

BVNL Haarlemmermeer presenteert sterke, diverse kandidatenlijst voor gemeenteraadsverkiezingen 2026

‘Beter voor Haarlemmermeer’ met ervaring én jong talentHaarlemmermeer,

5 februari 2026 – BVNL Haarlemmermeer heeft de kandidatenlijst voor de verkiezingen op 18 maart 2026 bekendgemaakt. Lijsttrekker Paul Meijer leidt een gevarieerd team dat ervaring combineert met jong talent en vernieuwing.
Opvallend: 43% vrouwen op verkiesbare plaatsen, waaronder Chantal Custers (2), Jessica Klijn (5), Fiona Uljee (7), Barbara Kamper (11), Hilde van Brecht (12) en lijstduwster Ginny van Haga (14).
Paul Meijer keert sterker terug na herstel van ziekte.
Lijsttrekker Paul Meijer:
“Ons team begrijpt het dagelijks leven in Haarlemmermeer: ondernemers, werknemers, jongeren en ervaren krachten. We bieden normaal, realistisch beleid zonder bureaucratie. We staan daarom voor ombudspolitiek.” Met dat laatste bedoelt Meijer vooral dat hij wil luisteren naar mensen, helpen bij regels, loketten en bureaucratie en zorgen voor oplossingen die mensen helpen. De politiek van BVNL is oplossingsgericht, in het belang van de inwoners.
Sterke punten: Hoge vrouwelijke vertegenwoordiging (43%)
Mix van ervaring en jong talent
Kandidaten uit diverse kernen: Vijfhuizen, Hoofddorp, Zwaanshoek, Zwanenburg, Badhoevedorp, Nieuw-Vennep
Diverse achtergronden: ondernemers, ouders, internationale ervaring én toch lokaal geworteld.

Met de slogan ‘Beter voor Haarlemmermeer’ focust BVNL op: betaalbare woningen, goede zorg, veilige straten, minder regels en politiek die luistert naar inwoners.
BVNL gaat in gesprek met inwoners, ondernemers en verenigingen.

Niets te verbergen? Waarom privacy tóch essentieel is

“Ik heb niets te verbergen.” Het is een zin die je vaak hoort als het over privacy gaat. Mensen zeggen het met een schouderophalen, alsof privacy een luxeprobleem is voor paranoïde types of criminelen. Waarom zou je je druk maken over dataverzameling door techbedrijven, camera’s in de straat of een overheid die mee wil kijken, als je een braaf en saai leven leidt? Je betaalt je belastingen, pleegt geen misdrijven, en je zoekgeschiedenis is vooral recepten voor pasta en vakantiefoto’s.

Toch is dat “niets te verbergen” een gevaarlijke misvatting. Privacy is niet alleen voor mensen met geheimen. Het is een fundamenteel recht dat juist de gewone, eerlijke burger beschermt. Hieronder leg ik uit waarom.

Privacy gaat allereerst over macht. Wie informatie over jou heeft, heeft macht over jou. Bedrijven als Google, Meta en TikTok weten intieme details: waar je woont, wat je koopt, met wie je chat, welke gezondheidsklachten je opzoekt, welke politieke artikelen je leest. Die data wordt niet alleen gebruikt om je gerichte reclame te tonen. Ze wordt verkocht, gecombineerd, geanalyseerd en soms misbruikt. Stel je voor dat een verzekeraar ontdekt dat je vaak zoekt naar “burn-out symptomen” en je premie verhoogt. Of dat een toekomstige werkgever je profiel scant en concludeert dat je “te links” of “te rechts” bent. Je hebt niets strafbaars gedaan, maar de interpretatie van jouw data bepaalt plots je kansen.
Privacy beschermt ook je vrijheid om jezelf te zijn. Zonder privacy ontstaat een “chilling effect”: je gaat je gedragen omdat je weet dat je mogelijk bekeken wordt. Je zoekt niet meer naar controversiële onderwerpen, je uit geen afwijkende mening in een groepsapp, je durft geen experimentele kunst te maken of een boek te lezen dat anderen vreemd vinden. Je wordt voorzichtiger, conformerender. Dat is geen complotdenken; het is aangetoond in onderzoek naar surveillance. Mensen in zwaar bewaakte omgevingen censureren zichzelf, zelfs als ze niets verkeerd doen.

Een klassieke analogie helpt: stel dat je thuis geen gordijnen hebt. Je doet niets illegaals – je eet, slaapt, kijkt series, vrijt met je partner. Heb je dan “niets te verbergen”? Natuurlijk niet. Maar je wilt toch niet dat de hele straat 24/7 meekijkt? Privacy is die gordijn. Het geeft je ruimte om te ademen, om intiem te zijn, om fouten te maken zonder dat de hele wereld het ziet.

En dan is er nog de toekomst. Wat vandaag onschuldig is, kan morgen problematisch worden. Geschiedenis zit vol voorbeelden van regimes die oude data gebruikten om mensen te vervolgen. Denk aan de Stasi in Oost-Duitsland, die burenruzies en privébrieven bewaarde om later af te rekenen. Of dichterbij: in China wordt alledaags gedrag gescoord in een sociaal kredietsysteem. Vandaag deel je een meme, morgen kost het je een reisvisum. Zelfs in democratieën kunnen wetten veranderen. Wat nu legaal is (bijvoorbeeld bepaalde medische keuzes of politieke standpunten), kan later onder vuur liggen.

Privacy is dus geen individueel privilege voor mensen met lijken in de kast. Het is een collectieve bescherming tegen misbruik van macht, tegen zelfcensuur en tegen een toekomst waarin onschuldige burgers toch slachtoffer worden. Wie zegt “ik heb niets te verbergen” onderschat hoe kwetsbaar we allemaal zijn in een wereld vol datahongerige systemen.
Laten we stoppen met privacy weg te wuiven als iets voor “anderen”. Het is er voor jou, voor mij, voor iedereen die een vrij en menswaardig leven wil leiden. Gordijnen dicht, telefoon uit, en af en toe een kritische vraag aan wie eigenlijk al die data verzamelt – en waarom. Want als we privacy opgeven omdat we denken niets te verbergen te hebben, verliezen we iets veel groters: onze vrijheid.

Waarom BVNL Beter voor Haarlemmermeer is

Beste inwoners van Haarlemmermeer,

Op 18 maart 2026, gaan we weer naar de stembus voor de gemeenteraadsverkiezingen. Dit keer heeft de PVV aangekondigd voor het eerst mee te doen in onze gemeente. Als Paul Meijer, fractievoorzitter van Belang van Nederland (BVNL) in de Haarlemmermeerse gemeenteraad, vertel ik jullie waarom strategisch stemmen op de PVV niet nodig is. Ik bied al meer dan 15 jaar in de raad een duidelijke visie op migratie, asiel en integratie, die gelijkenissen heeft met die van de PVV, maar wij combineren dit met een rechtsere sociaal-economische agenda en een ongeëvenaarde lokale betrokkenheid die Beter voor Haarlemmermeer is.

Mijn politieke carrière begon in 2003, toen ik zelf (met o.a. Fleur Agema) geïnspireerd door Pim Fortuyn een partij oprichtte waarmee ik in 2010 voor het eerst in de raad kwam. Ik was daarmee 3 jaar eerder dan Geert Wilders, wiens PVV eerst in 2006 het levenslicht zag. Nu, met meer dan 15 jaar ervaring in de Haarlemmermeerse gemeenteraad, weet ik wat onze gemeente nodig heeft.

Daarnaast hebben we bij BVNL een duidelijke visie op migratie, hét stokpaardje van de PVV; we willen een asielstop en opvang van echte vluchtelingen in de regio. Nederland heeft zijn grenzen bereikt – in 2022 kwamen 402.000 mensen naar ons land, wat leidt tot overlast en spanningen, zoals in asielzoekerscentra.
Nieuwkomers moeten de taal leren, werken en onze waarden respecteren. Geen voorkeursbehandeling voor asielstatushouders bij sociale huurwoningen, want dat is niet uit te leggen aan inwoners die jaren op een wachtlijst staan. Alleen wie integreert en bijdraagt, verdient na 10 jaar werken een permanente verblijfsvergunning.
Deze visie is Beter voor Haarlemmermeer én in het Belang van Nederland, omdat het onze samenleving samenhoudt en onze middelen eerlijk verdeelt. Met de PVV delen we zorgen over migratie en integratie, met hun pleidooi voor een asielstop en strenge eisen. Maar waar zij zich richten op nationale thema’s, biedt BVNL een lokale aanpak die specifiek is afgestemd op Haarlemmermeer. Wij zijn geen concurrent van de PVV, maar eerder een bondgenoot met een bredere agenda én kennis van lokale vraagstukken.
Bovendien weet u wat er van de landelijke (anti-immigratie) plannen van de PVV terecht gekomen is in het kabinet, waar nota bene Wilders zélf niet alleen de stekker uit trok, maar ook alle PVV ministers direct ontslag liet nemen. Als hij één ding van Mark Rutte had kunnen leren, was het wel dat een demissionair kabinet meer macht heeft dan een kabinet met een volledig democratisch mandaat.

Naast onze duidelijke visie op migratie pleiten wij voor lagere belastingen, economische groei, minder regels en meer investeringen in infrastructuur en zorg.
Deze rechtsere sociaaleconomische standpunten zijn Beter voor Haarlemmermeer, omdat ze onze gemeente leefbaarder en welvarender maken. Wat BVNL onderscheidt van een éénmanspartij als de PVV, is onze bewezen lokale betrokkenheid. Ik heb me jarenlang ingezet voor het belang van Haarlemmermeer. Denk daarbij aan mijn jarenlange stellingname tégen het #polderpaleis, mijn vragen over PFAS in zonneparken, die de gezondheid van onze inwoners bedreigen, of mijn boycot van besloten raadsvergaderingen – achterkamertjespolitiek hoort niet thuis in Haarlemmermeer (zie BVNL boycot besloten raadsvergadering).

Ik diende een motie in voor de bewoners van Camping Westeinder toen die dakloos gemaakt dreigden te worden en dwong actie af tegen illegale valet-parking bedrijven bij Schiphol, wat leidde tot een eis van de burgemeester tot vertrek (zie Burgemeester eist vertrek valet-parking).
Mijn kritiek op het handelen van het college in de #zonnewoestenijgate bij de Polderbaan ligt wellicht verser in het geheugen. Het is onbestaanbaar hoe onsamenhangend en willekeurig het huidige college in die kwestie gehandeld heeft. Terwijl wij al voor de risico’s gewaarschuwd hadden voordat de werkelijke problemen die het voor Schiphol oplevert aan het licht kwamen.

Maar we doen meer; met de komst van Max Koot, voormalig voorzitter van de jongerengemeenteraad, als fractiemedewerker, draag ik mijn ervaring nu over aan een nieuwe generatie, die klaarstaat om Haarlemmermeer verder te verbeteren. Ik omarm de ombudspolitiek, geïnspireerd door mijn goede vriend Richard de Mos, die in Den Haag heeft laten zien hoe je de kloof tussen burger en politiek dicht. Net als Richard spreek ik liever met jullie – de ondernemers, de ouders, de jongeren – dan met bestuurders in ivoren torens. Mijn acties, zoals de motie voor campingbewoners en de strijd tegen illegale praktijken, tonen aan dat ik jullie stem direct in de raad breng. Dit is Beter voor Haarlemmermeer, omdat het zorgt voor een politiek die luistert en handelt.

Waarom zouden jullie strategisch op de PVV stemmen? BVNL biedt dezelfde duidelijke visie op migratie, maar met een bewezen staat van dienst in Haarlemmermeer. Mijn meer dan 15 jaar ervaring in de raad, nu overgedragen aan jongere, gedreven kandidaten, maakt BVNL de partij die onze gemeente verder brengt. Onze focus op lokale welvaart, veiligheid en leefbaarheid is Beter voor Haarlemmermeer – dat is geen mening, maar een feit en bewezen door jarenlange inzet.

Kies in Haarlemmermeer, op 18 maart 2026, voor BVNL-Haarlemmermeer, lijst 11. Samen maken we Haarlemmermeer sterker, veiliger en welvarender.
Want BVNL is Beter voor Haarlemmermeer.

Paul Meijer
Fractievoorzitter BVNL Haarlemmermeer

De Afvalspionnen van Haarlemmermeer
Gemeente wil steeds meer controle

In Haarlemmermeer -en elders in het land is het vaak niet anders- betaal je jaarlijks een flinke afvalstoffenheffing, honderden euro’s per huishouden, en voor 2026 gaat het tarief weer omhoog met meer dan 5%. Daarvoor verwacht je dat de gemeente en afvalverwerker Meerlanden je afval gewoon ophalen en verwerken. Punt. Dat is de dienst waarvoor wij als burgers fors betalen.
Maar nee. Nu is er een proef waarbij medewerkers vóór het ledigen je PBD-rolcontainer controleren. Doorzichtige zakken verplicht, inhoud nakijken op foutjes. Eén verkeerd stukje plastic en je container wordt niet geleegd. Volgende stap: boetes.
Je betaalt voor een dienst en wordt gestraft als je niet perfect presteert. Hoe absurd is dat?

Pure privacy schending

Dit is geen controle, dit is bespieden. Ambtenaren of controleurs die in je vuilniszakken neuzen. Je huis wordt letterlijk buiten de voordeur doorgetrokken. Alles wat je in je PMD-bak gooit, verraadt wat zich binnenshuis afspeelt:
• Welke medicijnen je gebruikt (blisterverpakkingen)
• Wat je eet en drinkt (dieetproducten, babyvoeding, halal/kosher, alcoholvrije producten)
• Welke persoonlijke hygiëneproducten je koopt (maandverband, condooms, incontinentiemateriaal, erectiemiddelen)
• Welke hobby’s of gewoontes je hebt (rookwaren, vape-vloeistoffen, energiedrankjes, cosmetica)
• Welke talen er thuis gesproken worden (buitenlandse verpakkingen)
Dit is intiemer dan de meeste mensen beseffen. Het is een gedwongen dagboek dat je niet vrijwillig deelt. En volgens juristen en privacywaakhonden als Privacy First behoort afval dat nog niet gemengd is met dat van anderen nog steeds tot je beschermde privésfeer (art. 12 Grondwet, art. 8 EVRM). Door systematisch te inspecteren, dringt de overheid je woning binnen – ook al staat de bak vijf meter over de erfgrens.
Big Brother kijkt mee in je afval. De gemeente bemoeit zich al teveel met ons leven. Nu ook nog in onze vuilnisbak? Schandalig.

Disproportioneel en onnodig

Het doel – minder vervuiling in de PMD-stroom – heiligt deze middelen absoluut niet. Handmatig doorzoeken, foto’s maken, adressen registreren: het is disproportioneel. Er zijn veel mildere alternatieven: betere voorlichting, duidelijker instructies, meer communicatie.
Of gewoon: nascheiding. Laat alles in één bak gaan en scheid het industrieel in een fabriek. Machines halen plastic en metaal er veel effectiever uit dan welke burger ook, het is niet duurder, en je privacy blijft gewoon intact. Geen inbreuk, geen stress, beter resultaat.
Toch kiest de gemeente voor de stok: boetes van €100 of meer voor een klein vergissinkje – een vies yoghurtbakje, een zakje chips met aluminiumlaagje. Niemand doet het expres. De schaamte, stress en straf wegen zwaarder dan het milieubelang van die ene fout.
Glijdende schaal naar surveillance
En wat komt er daarna? Slimme chips in containers, gewichtsmeting per adres, camera’s bij ondergrondse bakken (al gebeurd elders), gedragsprofielen op basis van je afval? Dit normaliseert huis-aan-huis surveillance. Je bent verdacht tot je het tegendeel bewijst.
Het is niet “maar een plasticbak”. Het is een venster op je gezondheid, eetgedrag, seksleven, geloof, financiën en gewoontes – en de overheid claimt het recht om daar structureel doorheen te kijken.

Stop deze onzin

Genoeg is genoeg. Haarlemmermeer moet stoppen met deze afvalspionage. Burgers zijn geen verdachten. Wij betalen voor een fatsoenlijke dienst, geen politie aan de deur.
BVNL zegt: handen af van ons afval en onze privacy. Blijf uit mijn kliko, amigo! Terug naar waar het om gaat: gewoon ophalen, zonder gezeur en gedreig. Want dit is niet duurzaam, dit is pure overheidsbemoeizucht.

Bouwen we in Nederland voor Nederlanders, of bouwen we Haarlemmermeer voor datacenters en asielmigranten?

De stemmen uit Oude Meer

Vorige maand stond de raadzaal in Hoofddorp stampvol. Bewoners uit Oude Meer en Aalsmeerderbrug kwamen inspreken over datacenter AMS10 van het Amerikaanse EdgeConneX, pal achter hun huizen. Ze toonden foto’s van hun achtertuinen, spraken met trillende stemmen en vertelden over kinderen die straks uitkijken op een blinde muur van 22 meter hoog – twee keer zo hoog als ons eigen bestemmingsplan toestaat. Op slechts twaalf meter van de erfgrens. Een gigantische flat zonder ramen, zonder buren, zonder leven. Alleen maar zoemende ventilatoren en een constante honger naar electriciteit die wij hier allang niet meer hebben.
De schouderophaling van de wethouder
De wethouder haalde haar schouders op. “Ruimtelijke inpassing,” mompelde ze. En toen kwam het: de bouw is al begonnen. Vergunning? Die is er nog niet definitief. Maar stoppen? “Dat kan niet meer,” klonk het doodleuk. Alsof je een vrachtwagen met honderd kilometer per uur voor een kind op de zebra nog zou moeten afremmen omdat de papieren toevallig nog niet binnen zijn. Als een konijn dat in de koplampen van die vrachtwagen kijkt, zo reageerde de wethouder.
De motie
In die raadsvergadering van de gemeenteraad Haarlemmermeer op 20 november 2025 werd een motie aangenomen, uiteraard gesteund door BVNL-Haarlemmermeer, waarin de wethouder opdracht kreeg om bij de provincie Noord-Holland te pleiten voor een directe bouwstop van datacenter AMS10 (en indirect ook AMS13). De motie riep op tot het maken van bezwaar of het dringend verzoeken aan de provincie Noord-Holland om in te grijpen, vanwege de overlast voor bewoners in Oude Meer en Aalsmeerderbrug, de al gestarte bouw onder gedoogbeslissing en de impact op leefbaarheid.
Provincie beslist, gemeente kijkt toe
De provincie Noord-Holland is degene die dit soort megadatacenters boven een bepaalde schaal mag goedkeuren. De gemeente Haarlemmermeer staat erbij en kijkt ernaar. Jarenlang hebben die bewoners brieven geschreven, petities rondgebracht, schaarse inspraakavonden bezocht – en nu is het te laat. De gedoogbeslissing van de provincie maakte het mogelijk: bouw maar door, op eigen risico van de ontwikkelaar. En EdgeConneX bouwt door, onverminderd, terwijl de zienswijzen nog behandeld worden.

Geen watt over – behalve voor data

Maar wat mij pas echt de gordijnen in jaagt, is het stroomverhaal. Er is geen megawatt meer over op het electriciteitsnet in Haarlemmermeer. Helemaal niks. Geen aansluiting voor de bakker die van gas af moet en zijn elektrische oven wil plaatsen. Geen ruimte voor een nieuwe woonwijk in Hoofddorp-West of een uitbreiding in Rijsenhout. Geen kans voor een startend bedrijfje op een bedrijventerrein. Jongeren die eindelijk een huisje vinden? Vergeet het maar, want de meterkast zit vol en nieuwbouwprojecten vertragen door die netcongestie.
Alleen de datacenters hebben in Haarlemmermeer samen zo’n 500 MVA gereserveerd, terwijl ze er maar 150 echt gebruiken. Ze houden capaciteit vast uit concurrentieangst, blokkeren het net voor de rest van ons. En toch krijgt een buitenlands miljardenbedrijf als EdgeConneX groen licht om er honderden megawatts bij te pompen – voor servers die AI trainen, clouds draaien en ja, ook oneindige TikTok-scrolls en catvideo’s opslaan.

Voor wie bouwen we eigenlijk?

Terwijl onze jeugd wacht op een betaalbaar huis, terwijl onze middenstand kraakt onder energiekosten, terwijl onze kinderen dromen van een eigen keukentje en een tuintje.
En dan heb ik het nog niet eens over de woningmarkt zelf. Demograaf Jan van de Beek toonde onlangs aan dat in Haarlemmermeer maar liefst 29% van de starterswoningen in de sociale huur naar statushouders gaat. Anders dan het college beweert met hun "slechts 7%", kijkt Van de Beek naar de echte concurrentie: de schaarse woningen die beschikbaar komen voor jonge starters. En dan is bijna één op de drie voor nieuwkomers met voorrang, de statushouders.
De gevolgen zijn desastreus: wachttijden voor autochtone jongeren – onze eigen kinderen – lopen exponentieel op. Van de Beek rekent voor dat als we zouden stoppen met het huisvesten van statushouders in sociale huur, de gemiddelde wachttijd in één klap zou dalen van bijna 9 jaar naar ongeveer 6 jaar. Dat zijn jaren extra bij pa en ma op zolder, jaren zonder eigen plek, jaren waarin dromen uitgesteld worden.

Bouwen we nieuw in Haarlemmermeer voor Nederlandse starters, voor lokale ondernemers, voor families die hier al generaties wonen? Of voor buitenlandse hyperscalers die onze schaarse stroom en grond opslokken én voor asielmigranten die bovendien voorrang krijgen op sociale huurwoningen?
Het is dezelfde vraag die al jaren door ons land galmt: schaarse resources – grond, stroom, woningen – gaan naar globale techreuzen en naar immigratie, terwijl onze eigen jeugd en middenstand achterblijven. We hebben een woningtekort van honderdduizenden, een overbelast net, en toch prioriteren we economische ‘parels’ en ‘humane verplichtingen’ die lokaal oneerlijk aanvoelen.

Dit is geen vooruitgang, dit is overgave

Bewoners voelen zich geïntimideerd: trillingsmeters op hun huizen, brieven met geheimhoudingsclausules. De ontwikkelaar van AMS10 biedt nu excuses aan en belooft beter te communiceren, maar de muren rijzen al op. AMS13 komt er waarschijnlijk ook nog bij, nog zo’n kolos. En de gemeente? Die ziet geen juridische grond voor een bouwstop, bang voor rechtszaken. Dit is geen vooruitgang, dit is overgave.

Overgave. Aan de grote en veelal buitenlandse investeerders, aan de digitale goudkoorts, aan ongebreidelde asielinstroom zonder bijpassende bouw.
We roepen dat Nederland een digitale hub moet zijn en humaan moet blijven, maar tegen welke prijs? Tegen de prijs van leefbaarheid in Oude Meer, tegen de prijs van vertraagde woningbouw voor onze jongeren, tegen de prijs van een net dat kreunt onder reserveringen die nooit vollopen.

Tijd voor prioriteiten

Het wordt tijd dat we prioriteiten stellen. Beter voor Haarlemmermeer is: huizen voor onze jongeren zonder voorrang voor statushouders, stroom voor onze bakkers en bouwers, ruimte voor onze dorpen. Pas daarna de rest. Anders bouwen we inderdaad Haarlemmermeer niet voor ons, maar voor wie het hoogste bod doet, de meeste megawatts vraagt, of de meeste asielaanvragen indient.
De stemmen uit Oude Meer schreeuwen het uit: luister naar ons, vóór het te laat is.

Dát is beter voor Haarlemmermeer!

Illustratie: HCNieuws

Het college heeft geen antwoord op de vraag van de VVD op welke wegen en fietspaden vrouwen zich in onze gemeente onveilig voelen. Maar op ons voorstel uit augustus 2024 om een laagdrempelige meldingsapp in te voeren om een beeld te krijgen waar (seksuele) straatintimidatie zich voordoet gaf het college aan dat aangiften voldoende beeld geven. Veiligheid is één van de belangrijkste kerntaken van de gemeente! Wat vindt u? Draagt een meldingsapp (al of niet met een alarmknop) bij aan het beter in beeld brengen van waar mensen zich onveilig voelen?

Mijn naam is Bert de Ruiter, kersvers raadslid voor BVNL in de gemeente Haarlemmermeer. Ik schrijf deze column met een gevoel van urgentie, omdat dit onderwerp in onze eigen gemeente bijzonder actueel is. Een groep raadsleden heeft tijdens het zomerreces een excursie gemaakt naar de EU-instituties in Brussel – een bezoek dat, naar ik begrijp, informatief bedoeld was. Nu pleiten zij voor de aanname van een gemeentelijke "Europa strategie" voor de periode 2025-2030.

Op het eerste gezicht lijkt dit een onschuldige benaming, maar ik wil benadrukken dat dit een misleidende term is. Het gaat hier niet om Europa, dat prachtige continent met zijn rijke diversiteit aan culturen en tradities. Nee, dit betreft de Europese Unie (EU), een supranationaal orgaan dat steeds meer macht naar zich toe trekt.

Van nationaal naar internationaal socialisme
Dat is een wezenlijk verschil: Europa vertegenwoordigt onze gedeelde geschiedenis en identiteit, terwijl de EU een bureaucratisch apparaat is dat nationale en lokale soevereiniteit ondermijnt.

Deze ontwikkeling past in een bredere historische glijtocht die Europa na de Tweede Wereldoorlog heeft doorgemaakt: van het Nationaal Socialisme naar wat ik aanduid als Internationaal Socialisme, ofwel globalisme.

In deze column zal ik dit proces toelichten, de overeenkomsten tussen beide systemen benadrukken met actuele voorbeelden, en uitleggen waarom zeggenschap over zaken als de vestiging van asielzoekerscentra (AZC's) moet terugkeren naar lokale gemeenschappen, zoals onze gemeenteraad.

De nasleep van de oorlog
Laten we beginnen bij de nasleep van de Tweede Wereldoorlog. Europa lag in puin na de gruwelen van het Nationaal Socialisme, een ideologie die extreem nationalisme koppelde aan totalitaire staatscontrole en leidde tot miljoenen slachtoffers.

Leiders zwoeren dat zoiets nooit meer mocht gebeuren en kozen voor internationale samenwerking om vrede te waarborgen. Dit begon met de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) in 1951, gevolgd door het Verdrag van Rome in 1957, dat de basis legde voor een gemeenschappelijke markt.

Deze initiatieven werden gesteund door de Verenigde Staten via het Marshallplan, mede om West-Europa te beschermen tegen Sovjet-invloed. Wat echter begon als economische integratie, evolueerde tot een politieke unie waarin de EU centrale macht uitoefent over lidstaten.

Parallellen tussen socialisme en globalisme
Hierbij wil ik de overeenkomsten tussen de socialistische elementen van het Nationaal Socialisme en het hedendaagse globalisme benadrukken. Beide systemen delen een kern van centrale planning, collectieve controle en een elite die het individu ondergeschikt maakt aan het grotere geheel.

Het Nationaal Socialisme nationaliseerde sleutelindustrieën, reguleerde de economie streng en gebruikte propaganda om een uniforme 'volksgemeenschap' af te dwingen. Globalisme, als Internationaal Socialisme, doet dit op supranationaal niveau.

De EU dwingt uniforme regels af op gebieden als handel, milieu en migratie, met herverdeling van middelen en macht. Beide verwerpen individuele vrijheid ten gunste van collectieve hegemonie.

Voorbeelden uit het heden
De nazi's kopieerden totalitaire methoden uit het marxisme, zoals economische planning en eenpartijcontrole, ondanks hun afkeer ervan. Vandaag zien we parallellen in de EU's aanpak.

Actuele voorbeelden zijn de Green Deal, een top-down programma dat boeren en bedrijven dwingt tot verduurzaming met subsidies en sancties – een vorm van centrale economische sturing die herinnert aan nazistische interventies.

Een ander voorbeeld is de EU's wetgeving tegen 'desinformatie', die meningen censureert, vergelijkbaar met nazipropaganda die afwijkende stemmen onderdrukte. In beide gevallen vervagen grenzen – nationaal of internationaal – en domineert een bureaucratische elite.

Macht in Brussel
Tegenwoordig fungeert de EU als het centrum van macht in Europa. Via verdragen als Maastricht (1992) en Lissabon (2009) heeft zij bevoegdheden overgenomen op valuta, handel en migratie.

Niet-democratisch verkozen commissarissen dicteren beleid, terwijl nationale parlementen vaak machteloos toezien. Dit leidt tot een democratisch tekort: beslissingen in Brussel voelen ver verwijderd van de burger.

In Haarlemmermeer ervaren wij dit concreet met de voorgestelde "Europa strategie". Deze is geen ode aan Europa, maar een plan om nauwer aan te sluiten bij EU-beleid, inclusief lobbyen voor subsidies.

Spanningen rond asielzoekers
Tegelijkertijd dwingt de EU ons tot het opvangen van asielzoekers via quota en het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel. In onze gemeente, bij het AZC in Hoofddorp op de Planeetbaan, leidde dit recent tot onrust.

Demonstraties escaleerden met vuurwerk, stenen en aanhoudingen. Een koranverbranding en tegendemonstraties veroorzaakten chaos, met politie-inzet en een tijdelijk verbod door de burgemeester, dat door de rechter werd opgeheven.

De open dag van het AZC werd geannuleerd wegens veiligheidszorgen. Lokale jongeren gebruikten de protesten om te rellen, zoals de burgemeester opmerkte. Dit illustreert hoe Brusselse dictaten lokale gemeenschappen belasten met overbelaste voorzieningen en sociale spanningen, zonder adequate inspraak.

Pleidooi voor lokale zeggenschap
Daarom pleit ik ervoor dat zeggenschap terugkeert naar lokale niveaus. Gemeenteraden, zoals die in Haarlemmermeer, kennen de specifieke behoeften van hun inwoners – denk aan de impact op Schiphol, buurten en integratie.

Decentralisatie bevordert echte democratie: maatwerk in plaats van uniforme quota's. Historisch gezien bloeiden Europese samenlevingen door lokale autonomie; centralisatie leidt tot inefficiëntie en vervreemding.

In een multipolaire wereld, met opkomende machten als China en India, behoudt Europa alleen zijn relevantie door bottom-up structuren. Laten we in Haarlemmermeer een voorbeeld stellen: verwerp de misleidende "Europa strategie" en kies voor lokale zeggenschap. Dat dient u, de burgers, het best en is beter voor Haarlemmermeer.

Deze tekst werd eerder gepubliceerd op NieuwRechts.nl

Illegale Valetparkings: Een Schandaal van Lakse Handhaving en Stilzwijgende Media
Door Paul Meijer, fractievoorzitter BVNL Haarlemmermeer

Beste lezers,

het is weer eens raak in Haarlemmermeer. Terwijl onze gemeente worstelt met criminaliteit, overlast en een gebrek aan daadkracht, blijven illegale valetparkingbedrijven als paddenstoelen uit de grond schieten. Deze schimmige ondernemingen, die auto's parkeren voor Schiphol-reizigers, brengen niet alleen misstanden met zich mee – denk aan brandstichtingen, intimidatie en verkeerschaos – maar ondermijnen ook de leefbaarheid van onze wijken.

Al in 2018 besloot de gemeenteraad unaniem: zulke bedrijven zijn niet welkom hier. Ze veroorzaken onrust en passen niet in ons omgevingsplan. Maar wat zien we nu, zeven jaar later? Een falend handhavingsbeleid dat meer weg heeft van een slappe hap dan van serieuze governance. En als aanjagers van dit dossier worden we systematisch genegeerd door zowel het college als de pers. Het is schandalig!

Laten we even terugblikken. In november 2024 stelde BVNL mondelinge vragen over deze valetparkings, na een reeks incidenten waaronder brandstichtingen bij concurrerende bedrijven. Aanvankelijk ontkende de burgemeester dat de bedrijven illegaal zouden zijn, maar zegde toe dat te onderzoeken. Vervolgens bleef het stil. We eisten duidelijkheid: hoeveel van deze bedrijven opereren illegaal? Wat doet de gemeente om ze aan te pakken? Het college reageerde traag, met vage beloften over inventarisaties en controles. Maar wat bleek uit hun brief van 19 december 2024? Er staat geen expliciet verbod in de APV, en handhaving heeft 'prioriteit', maar ontbreekt aan capaciteit. Fast forward naar augustus 2025: we moesten schriftelijke vragen indienen over de stand van zaken, omdat het college naliet proactief op de hoogte te houden. Op 25 augustus stelden we een reeks gerichte vragen, over naleving bij specifieke bedrijven, inventarisaties, handhavingsacties, incidenten en overleg met Schiphol. En wat kregen we op 16 september terug? Een antwoord dat ons gelijk pijnlijk onderstreept, maar tegelijk de laksheid blootlegt.

Uit de reacties blijkt dat één specifiek bedrijf net op tijd vertrok, zonder sancties, want ze voldeden binnen de termijn. Goed, maar waarom moest daar opnieuw naar gevist worden? De inventarisatie toont aan dat er tientallen valetparkings bekend zijn, waarvan het overgrote deel – meer dan negentig procent – illegaal opereert op locaties waar het omgevingsplan dat niet toestaat. Ons gelijk is bewezen: dit is geen incident, dit is een epidemie. Al jaren waarschuwen we hiervoor, maar de handhaving faalt spectaculair. Het college belooft controles voor het einde van het jaar, maar verwijst naar capaciteitsproblemen als excuus voor het uitstel. En maatregelen om handhaving te versterken? Weinig concreets, behalve verwijzingen naar lopende plannen. Geen nieuwe incidenten gemeld, maar dat zegt weinig over de onderliggende criminaliteit. Veiligheid van inwoners? Die krijgt dezelfde aandacht als overal – wat een dooddoener! Over informatie aan de raad: ze beloven een terugkoppeling na de controles. Maar waarom niet proactief? Dit moest geforceerd worden met schriftelijke vragen, terwijl het college als aanjagers had moeten informeren. Dit is geen samenwerking, dit is obstructie.En structurele monitoring op nieuwe vestigingen? Die ontbreekt volledig, weer vanwege capaciteit. Overleg met Schiphol? Ja, over overlast op de luchthaven, maar niet over de bedrijven erbuiten. Concrete uitkomsten? Nihil. Dit toont aan: zonder druk gebeurt er niks. Ons gelijk is onweerlegbaar. Al in 2018 waarschuwde ik, en nu, in 2025, zitten we met een berg illegale bedrijven. De gemeente erkent het probleem, maar schuift het af op beperkte middelen. Ondertussen lijden inwoners onder lawaai, verkeer en criminaliteit. Hoeveel brandstichtingen nog voordat er écht ingegrepen wordt? Wij vinden het beter voor Haarlemmermeer dat er direct actie komt, in plaats van uitstel.

Maar de verontwaardiging reikt verder dan het college. Waar is de pers in dit verhaal? Lokale media berichten sporadisch over valetparkings – overlast hier, een brand daar – maar zorgvuldig vermijden ze te noemen wie dit dossier al jaren op de agenda zet met vragen en moties. Waarom die stilte? Omdat de pers andere belangen heeft. Ze dienen 'de macht' in plaats van er kritisch op te zijn. Lokale kranten en sites hangen aan de lippen van het gemeentehuis, hopend op advertenties, opdrachten of exclusieve scoops. Een kritische column als deze? Die past niet in hun agenda. Ze berichten over de antwoorden, maar vergeten gemakshalve dat het deze vragen waren die dit afdwongen. Het is een patroon: oppositie wordt gemarginaliseerd, terwijl coalitiepartijen de credits krijgen. Schandalig! De vierde macht faalt hier, en dat ondermijnt onze democratie. In plaats van de laksheid van het college aan de kaak te stellen – jarenlang falen ondanks raadbesluiten – kiezen ze voor veilige, neutrale verslaggeving. Ze hopen op gemeentelijke opdrachten, zoals drukwerk of campagnes, en bijten dus niet in de hand die hen voedt.

En bij journalisten van grotere kranten is het niet veel beter. Critici van het college krijgen vaak een baan aangeboden als persvoorlichter – ik spreek liever van persvoorlieger – van het college zelf, voor een veel hoger salaris dan een krant ze ooit kan betalen. Zo worden scherpe pennen bot gemaakt, en blijft kritiek uit. Wij vinden het beter voor Haarlemmermeer dat journalisten onafhankelijk blijven en de macht controleren, in plaats van eraan toe te geven.

Het is tijd voor verandering. BVNL eist een structureel monitoringsplan, extra capaciteit voor handhaving en een totaalverbod in de APV. En aan de pers: wees eens kritisch, in plaats van lakei. Informeer het publiek over wie écht vecht voor Haarlemmermeer. We blijven vragen stellen, of het college en media dat nu leuk vinden of niet. Want uiteindelijk gaat het om onze gemeente, niet om hun comfortzone.

Als volksvertegenwoordiger in Haarlemmermeer voel ik dagelijks de verantwoordelijkheid om de stem van onze inwoners te vertalen naar beleid dat hun belangen dient, een beleid dat beter voor Haarlemmermeer is. Die stem, die soms fluistert en soms schreeuwt, is de kern van onze democratie. Maar wat als die stem wordt genegeerd, of erger, wordt vervormd door onbetrouwbare systemen? Wat als de cijfers waarop we ons beleid baseren, niet de werkelijkheid weerspiegelen? Dat is precies wat er speelt rond de klachtenregistratie over Schiphol en het is hoog tijd dat het college van burgemeester en wethouders zijn verantwoordelijkheid neemt.


Op 23 juni 2025 stelde onze fractie schriftelijke vragen over de registratie van klachten over Schiphol, naar aanleiding van een burgerinitiatief dat de betrouwbaarheid van systemen als BAS en OverMijnDak in twijfel trok. Een inwoner ontdekte dat deze systemen fraudegevoelig zijn – denk aan fictieve accounts die honderden klachten genereren zonder dat iemand op het opgegeven adres woont. Dit is geen kleinigheid. Als de data over geluidsoverlast niet kloppen, baseren we ons beleid op drijfzand. De antwoorden van het college op 8 juli waren echter teleurstellend: een herhalend “wij gaan hier niet over” en een doorverwijzing naar BAS of Schiphol zelf. Dit is bestuurlijke passiviteit die het vertrouwen van onze inwoners ondermijnt en zeker niet bijdraagt aan een beter Haarlemmermeer.

Burgerparticipatie is geen modewoord; het is de ruggengraat van goed bestuur. In een tijd waarin inwoners steeds mondiger zijn en met eigen onderzoeken en initiatieven komen, is het onbegrijpelijk dat het college niet op de hoogte is van deze signalen. Een inwoner die de moeite neemt om de betrouwbaarheid van klachtenregistraties te onderzoeken, verdient een college dat luistert, analyseert en handelt. In plaats daarvan kregen we een antwoord dat louter wijst op formele verantwoordelijkheden elders. Maar bestuurlijke verantwoordelijkheid stopt niet bij de grenzen van een organigram. Het college heeft een plicht om de belangen van haar inwoners te behartigen, zeker als het gaat om een dossier zo gevoelig als Schiphol, waar geluidsoverlast de leefkwaliteit van velen raakt.

De integriteit van data is cruciaal. Beleid rond Schiphol – denk aan vliegroutes, nachtvluchten of uitbreidingsplannen – leunt zwaar op klachtenregistraties. Als die data gemanipuleerd kunnen worden door massameldingen of fictieve accounts, riskeren we verkeerde besluiten. Strengere restricties voor de luchtvaart gebaseerd op opgeblazen cijfers? Of juist het bagatelliseren van echte overlast door een vertekend beeld? Beide scenario’s schaden de balans tussen economische belangen en de leefbaarheid van onze gemeente. Het college kan niet wegkijken en zeggen: “Dat is niet onze taak.” Het heeft een politieke en morele plicht om de betrouwbaarheid van deze data te waarborgen, al is het maar door het probleem aan te kaarten bij de Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS), de VNG of het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat (IenW). Dat zou een stap zijn die beter voor Haarlemmermeer is.


Wat ons nog meer zorgen baart, is de impact op het vertrouwen van onze inwoners. Als burgers het gevoel krijgen dat hun klachten niet serieus worden genomen, of dat het systeem manipuleerbaar is en het college dit negeert, groeit de kloof tussen overheid en samenleving. Dit voedt polarisatie, wantrouwen en cynisme – precies het tegenovergestelde van wat we in Haarlemmermeer nodig hebben. Het college zegt direct contact te hebben met bewoners. Maar wat gebeurt er met hun signalen? Worden die doorgeschoven naar een bureaucratische molen, of erger, genegeerd? Dit is geen bestuur dat vertrouwen uitstraalt, terwijl vertrouwen essentieel is en beter voor Haarlemmermeer.

Er zijn alternatieven. Het college kan onafhankelijke steekproeven doen, de eigen sensormeetpunten vergelijken met de data van de genoemde platforms of samenwerken met bewonersplatforms en experts. Dit zijn concrete stappen die laten zien dat de gemeente haar inwoners serieus neemt. Onze fractie heeft het college verzocht om zich te verdiepen in het bewuste onderzoek, de betrouwbaarheid van meldsystemen aan te kaarten bij MRS en IenW, en alternatieve methodieken te onderzoeken. Daarnaast pleiten we voor actieve betrokkenheid van inwoners bij het verbeteren van dataverzameling over geluidsoverlast. Dit zijn geen radicale eisen, maar logische stappen voor een college dat zegt burgerparticipatie te omarmen.

Het is tijd dat het college zijn afwachtende houding laat varen. Schiphol is een dossier dat vraagt om bestuurlijke moed, om een college dat zich niet verschuilt achter formele grenzen, maar proactief optreedt. Betrouwbare data en betrokken burgers zijn geen luxe, maar een noodzaak voor goed beleid. Laten we samenwerken met onze inwoners, hun signalen serieus nemen en zorgen dat het vertrouwen in onze procedures groeit. Want een gemeente die haar burgers negeert, verliest haar ziel. Een gemeente die luistert en handelt, is beter voor Haarlemmermeer.

Paul Meijer,
Raadslid BVNL Haarlemmermeer

[eerder gepubliceerd op NieuwRechts

Paul Meijer van BVNL-Haarlemmermeer praat de inwoners bij over een overeenkomst die het college van B&W wil sluiten met de eigenaar van het zonnepark bij Zwanenburg dat verblinding van landende piloten veroorzaakt en verwijderd moet worden op last van de rechter. Onbegrijpelijk dat de gemeente hier €7M aan bij wil dragen.

Max Koot stelt zichzelf voor, een nieuwe fractiemedewerker voor BVNL Haarlemmermeer.
Zonnepanelenpark wiebelstroom en vervuiling in de gemeente Haarlemmermeer.

Installatie commissieleden BVNL Voorne aan Zee

Op 17 april 2025 zijn twee van de drie nieuwe commissieleden van BVNL Voorne aan Zee geïnstalleerd. Dit zijn Kees Waals en Collin Arenz. Jonathan Wigmans wordt een volgende raadsvergadering geïnstalleerd. Het bestuur is bijzonder verheugd met de nieuwe leden en wenst hun veel plezier bij het raadswerk. Want wat is nu mooier dan je inzet voor de gemeenschap verzilverd te zien in nieuw beleid en tevreden inwoners!

Dit laatste jaar voor de verkiezingen wordt een bijzondere tijd voor BVNL Voorne aan Zee. Bij de vorige verkiezingen behaalden we bijna 3 zetels. Met dank aan de ondersteuning van Wybren van Haga, de oprichter van BVNL. Zijn landelijke bekendheid betaalde zich lokaal uit in extra stemmen op onze partij. Met de toen behaalde zetels kunnen we al bestaand beleid ombuigen. Ons doel is echter om nieuw beleid te ontwikkelen. En dat kan alleen als we groeien in aantal raadszetels. Pas dan kunnen we nieuw beleid ontwikkelen dat meer aansluit bij het gedachtegoed van onze inwoners. De inwoners zijn politiek veelal naar rechts gebogen en het gemeentebestuur heeft een naar links gericht signatuur behouden. Daarom willen we nog meer inwoners verleiden op ons te stemmen. Ons uitgangspunt daarbij is dat Voorne aan Zee weer veilig, herkenbaar en vertrouwd moet worden. Dit realiseren we door te luisteren, te agenderen en te handelen. Onze inwoners hebben zorgen. Zorgen over windmolens, zorgen over de bouw van containers voor arbeidsmigranten, zorgen over voorrang huisvesting statushouders, zorgen over asielboten of onveiligheid in de kernen om maar een paar punten te noemen. Daar willen wij naar luisteren. Wij gaan voor echte burgerparticipatie met onze doelgroepen om uiteindelijk een grote partij met slagkracht te kunnen worden. Onze inwoners verdienen een politieke partij die naar hen luistert en hun belangen goed behartigt. Bij BVNL Voorne aan Zee bent u daarvoor aan het juiste adres.

BVNL Voorne aan Zee heeft Wiebe Dedert als fractievoorzitter en Kees Waals, Collin Arenz en Jonathan Wigmans als commissieleden. Verder is Dagmar de Jong lid van onze fractie, u kent haar misschien nog van haar jarenlange communicatie inzet voor de gemeenten Westvoorne en Hellevoetsluis. Ook hebben wij Mick Katerberg als strategisch adviseur aan ons kunnen binden. Wij allen gaan met groot enthousiasme en daadkracht verder op de ingeslagen weg: werken voor en met u. Wij blijven ons passievol inzetten voor een herkenbaar, vertrouwd en veilig Voorne aan Zee. Met alle middelen die ons ten dienste staan, maar vooral via ons spreekrecht in de gemeenteraad, waarin Wiebe mede ondersteund wordt door onze enthousiaste commissieleden Kees, Collin en Jonathan.

U kunt op BVNL Voorne aan Zee blijven rekenen.

Persbericht

Hypocrisie in de Raad: Motie tegen gebruik van X roept vragen op bij BVNL

Fractievoorzitter Paul Meijer: “Dit is censuur vergelijkbaar met de DDR tijd.”

Hoofddorp, 14 maart 2025 -

Een recente motie in de gemeenteraad van Haarlemmermeer, waarin wordt opgeroepen om te
stoppen met het gebruik van het sociale mediaplatform X, heeft geleid tot kritiek en beschuldigingen
van hypocrisie. De motie, ingediend door een aantal fracties, stelt dat het platform niet langer voldoet
aan de normen van transparantie en veiligheid die de gemeente nastreeft. Paul Meijer noemt het in
een video op sociale media “censuur vergegelijkbaar met de DDR tijd” en haalt andere totalitaire
regimes uit de geschiedenis aan.
BVNL Haarlemmermeer is verontwaardigd over de hypocrisie van een fors aantal raadsleden en
partijen die zelf wel actief zijn op X maar deze motie mede indienen. Terwijl de fracties pleiten voor
een vertrek van X vanwege vermeende ethische bezwaren, blijven zij zelf actief op andere sociale
mediaplatforms die eveneens onder vuur liggen vanwege kwesties als desinformatie,
privacyschendingen en algoritmische manipulatie. Dit roept de vraag op of de motie daadwerkelijk
voortkomt uit principiële overwegingen, of dat er sprake is van selectieve verontwaardiging.
De burgemeester benadrukte dat het besluit om al dan niet te stoppen met X zorgvuldig zal worden
overwogen, met oog voor zowel de ethische aspecten als de praktische gevolgen voor de
communicatie met inwoners. Burgemeester Schuurmans heeft aangegeven dat X één van de
belangrijkste kanalen is om inwoners te bereiken met actualiteit en berichten en dat afschaffing
daarom niet wenselijk is. "We willen een weloverwogen keuze maken die in lijn is met onze waarden,
maar ook rekening houdt met de realiteit van moderne communicatie," aldus de burgemeester.
De discussie over het gebruik van X is onderdeel van een bredere maatschappelijke dialoog over de
rol van technologiebedrijven en de verantwoordelijkheid van overheden om ethische keuzes te
maken. Het is duidelijk dat deze kwestie nog lang niet is opgelost. BVNL Haarlemmermeer blijft actief
kiezers, inwoners en ondernemers informeren via X.

BVNL dient dwingende motie "Sobere Opvang" in

VOORNE AAN ZEE - De dwingende motie 'Sobere Opvang Statushouders' van BVNL Voorne aan Zee is donderdagavond aangehouden door de indienende partij BVNL. Het college kan zich in grote lijnen vinden in de motie, maar zij komt op 6 mei met extra informatie.

Eerder besloot het college van burgemeester en wethouders een motie tot onderzoek van raadslid Wiebe Dedert naast zich neer te leggen met een notitie. Volgens de laatste informatie zal de motie in mei opnieuw in stemming worden gebracht.

Het hele dossier over de sobere opvang van statushouders en het loslaten van voorrang op de sociale huurwoningen in de fusiegemeente heeft nogal wat stof doen opwaaien in het doorgaans rustige Voorne aan Zee. Het dieptepunt in dit dossier - het bespreken van de notitie - werd bereikt doordat raadslid Dedert het spreken erover schier onmogelijk werd gemaakt. Donderdagavond werd een nieuw hoofstuk toegevoegd aan dit voor zeker 1200 spoedzoekende inwoners van Voorne aan Zee zeer belangrijke dossier. "Of de motie het haalt of niet, het is voor de inwoners een win-win", zei het raadslid Wiebe Dedert voorafgaand " Ze weten in ieder geval bij welke partijen de inwoner op 1 staat en bij welke op 2."

In een volgende update voegen we een video over het indienen van de motie bij.

In de commissie van 13 Maart Jongstleden, stonden wethouder Mw Ruigrok van de VVD en commissie lid Bert de Ruiter van BVNL Haarlemmermeer ineens rechtstreeks tegenover elkaar.
De wethouder had nog geen 2 minuten eerder de term "onzin "gebezigd, maar kon zich vervolgens niets meer herinneren.

BVNL Haarlemmermeer plaatste deze video op de socials

"Mw Ruigrok is VVD wethouder en heeft hetzelfde zeefgeheugen als haar voormalige partijleider."

Persbericht
12 december 2024
BVNL stelt vragen over PFAS in Zonnewoestijnen
Paul Meijer wil weten of er risico’s zijn op het vrijkomen van PFAS bij schade aan zonnepanelen

Naar aanleiding van recente berichtgeving in diverse media, over onder meer grote schade aan het grootste zonnepark van het Verenigd Koninkrijk in Wales wil Paul Meijer van BVNL van het college weten of iets dergelijks ook kan gebeuren in recent aangelegde “zonnewoestijnen”, zoals hij het noemt in Haarlemmermeer. Maar Meijer heeft nog een belangrijke vraag aan het college: “RTL Nieuws berichtte recentelijk dat in 95 procent van de oude en zo’n 80 procent van de nieuwere modellen zonnepanelen nog PFAS verwerkt zit”, zo zegt hij. “Ik vraag me af of dit spul vrij kan komen als er schade aan de panelen in de zonnewoestijnen zou optreden en of daar vooraf rekening mee is of wordt gehouden.”
De kritiek van BVNL op de massale zonnevelden rondom Schiphol is niet nieuw, onlangs maakte de fractiegenoot van Meijer, commissielid Bert de Ruiter tijdens een sessie daarover zich ook al zorgen over de veiligheid.